دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 4 3 2015 09 23 Relationship between lumbar lordosis, pelvic tilt and ultrasonic thickness of abdominal wall muscles in healthy young women بررسی ارتباط زوایای لوردوز کمری و شیب لگن با ضخامت اولتراسونیک عضلات دیواره شکم در زنان جوان سالم 65 73 1100150 10.22037/jrm.2015.1100150 FA شیما عبداللهی 1. کمیته پژوهشی دانشجویی، دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران فریده دهقان منشادی 2. استادیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران ، ایران 0000-0003-2184-909X اصغر رضاسلطانی 3. استاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، تهران ،ایران 0000-0002-2707-1998 علیرضا اکبرزاده باغبان 4. دانشیار آمار زیستی ، گروه علوم پایه، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ،تهران ، ایران 0000-0002-0961-1874 Journal Article 2014 10 18 Background and Aim: According to importance of healthy posture and high prevalence of all kinds of faulty postures among young population, study of etiological factors is necessary. The aim of this study was to evaluate the relationship between lumbar lordosis and pelvic inclination with ultrasonic thickness of abdominal wall muscles in healthy young females. <br />Materials & Methods: 76 healthy young female, ages ranged 18-30 years participated in this study voluntarily. After collecting demographic information, flexible ruler and inclinometer were used for measuring the degree of lumbar lordosis and pelvic inclination respectively. Then, the rest thickness of abdominal wall muscles were measured in two different positions of crook lying and standing by using ultrasonography. The Pearson correlation coefficient was used for statistical analysis. <br />Results: Results revealed significant statistical relationship between lumbar lordosis and pelvic inclination (p=0.03(. Among abdominal muscles, only transverse abdominis muscle showed a negative correlation with lumbar lordosis during standing (p= -0.02).  There was not statistical relationship between abdominal muscle thickness and pelvic inclination. <br />Conclusion: Based on the findings of this study, there is a direct relationship between lumbar lordosis and pelvic tilt, but rest thickness of the abdominal wall muscles except the transverse abdominis muscle, has no significant effect on lumbar lordosis. مقدمه و اهداف<br /> با توجه به اهمیت پوسچر و سلامت آن در جلوگیری از مشکلات ستون فقرات و شیوع اختلالات پوسچرال در جمعیت جوان، بررسی عناصر ایجاد کننده اختلالات پوسچرال و علل به وجود آمدن آن ضرورت پیدا می کند. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین زوایای لوردوز کمری و شیب لگن با ضخامت اولتراسونیک عضلات دیواره شکم در زنان جوان سالم بود.<br /> مواد و روش ها<br /> در این مطالعه تحلیلی 76 دانشجوی دختر دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در دامنه سنی 30 -18 سال که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده بودند، شرکت کردند. پس از اخذ رضایت نامه کتبی و تکمیل فرم اطلاعات زمینه ای ، زاویای شیب لگن و لوردوز کمری بر حسب درجه اندازه گیری ومحاسبه شدند. سپس مقادیرضخامت اولتراسونیک عضلات مایل خارجی ، مایل داخلی ، عرضی شکم و راست شکمی در حالت استراحت و در دو وضعیت خوابیده و ایستاده بر حسب         میلی متراندازه گیری شد.ازآزمون همبستگی پیرسون برای بررسی ارتباط بین متغیر ها استفاده و مقادیر05/0  P<به عنوان سطح معنی داری پذیرفته شد.<br /> یافته ها:<br /> زاویه لوردوز کمری با شیب لگن ارتباط معنی دار مثبت نشان داد(03/0 P=). به این معنی که با افزایش زاویه لوردوز کمری ،زاویه شیب لگن نیز افزایش می یافت.در بررسی ارتباط ضخامت اولتراسونیک عضلات شکمی با زوایای لوردوز کمری تنها ضخامت عضله عرضی شکم در وضعیت ایستاده ارتباط معنی دار منفی با زاویه لوردوز کمری نشان داد (02/0- P=). به این معنی که با افزایش زاویه لوردوز کمری ،ضخامت عضله عرضی شکم کاهش می یافت.ضخامت این عضلات ارتباط معنی داری با زاویه شیب لگن نداشتند .<br />  نتیجه گیری<br /> بر اساس یافته های مطالعه حاضر به نظر می رسد با وجود تاثیر مستقیم لوردوز کمری بر شیب لگن و ارتباط قوی بین این دو ،ضخامت استراحت عضلات دیواره شکم به غیر از عضله عرضی شکم، اثر چندانی بر مقادیر زاویه لوردوز کمری ندارد. با توجه به عدم تاثیر قدرت عضلات شکم بر شاخص هایی که مقادیر آن ها در انحرافات پوسچرال تغییر می کنند، می توان نتیجه گرفت که احتمالا اختلالات پوسچرال قدرت عضلات را دستخوش تغییر نمی کند و برای درمان آن ها باید به دنبال علل دیگر بود. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100150_4f702f9383fc52243a992f401ddde30a.pdf