دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 4 2 2015 06 22 Occupational Therapy in Prader-Willi Syndrome - A case report کاردرمانی در سندروم پرادر ویلی - گزارش یک مورد 170 175 1100038 10.22037/jrm.2015.1100038 FA ناصر حوایی 1. مربی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز. تبریز. ایران مهسا محمدزاده 2. کارشناس کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز. تبریز. ایران ماندانا رضایی 3. دانشجوی دکترای فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی ایران. تهران. ایران Journal Article 2014 04 16 Background and Aim: Prader-Willi syndrome is a rare genetic disease that caused by a partial deletion of the long arm of the paternal chromosome 15. The prevalence rate of this syndrome is 1 in 20000-125000. Despite of dietary and pharmaceutical treatments, occupational therapy with comprehensive and holistic approach is the best option for rehabilitation because there are both of physical and mental problems in this syndrome.  <br />Case report: In this study, a child with Prader-Willi syndrome was presented who Received occupational therapy services. The patient was a 1 years old child who was introduced to occupational therapy clinic after diagnosis of Prader-Willi syndrome via special paraclinical evaluations. After receiving 1 year occupational therapy services, his muscle tonus, motor development, balance, and posture were improved. مقدمه و اهداف <br />سندروم پرادر ویلی یک بیماری ژنتیکی نادر است که در اثر اختلال در بازوی بلند کروموزوم پدری 15 ایجاد می شود. میزان بروز این سندروم 1 در20000 تا 125000 تولد زنده می­باشد. علاوه بر درمان­های دارویی و رژیمی، به دلیل بروز مشکلات جسمی و ذهنی در این کودکان، کاردرمانی با رویکرد جامع­نگر و کل­نگر بهترین گزینه جهت توانبخشی است. <br />معرفی بیمار <br />در این مطالعه یک مورد کودک مبتلا به سندروم پرادر ویلی که از خدمات کاردرمانی بهره­مند بوده است؛ گزارش می­گردد. بیمار کودک 1 ساله­ای است که بعد از بررسی­های به عمل آمده با تشخیص سندروم پرادر ویلی به کلینیک کاردرمانی معرفی شده و بعد از 1 سال کاردرمانی در زمینه تون عضلانی، رشد حرکتی، واکنش تعادلی و پوسچر بهبودی داشته است. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100038_7a3b484e94133fc75172750ca8ed00a0.pdf